55 LAT: URZĘDAS I URBANIŚCI

Jutro 55 rocznica powstania Pałacoplacu!

Czcić będziemy ten dzień podwójnie:

Od 13-16 w Loży Stalina w Teatrze Dramatycznym zaistnie Wydział Wydawania i Przyjmowania Anegdot przy Urzędzie Dramatycznym.

Po CZYTELNYM wypełnieniu Wniosku o Wydanie Anegdoty Pałacologicznej, interesanci wpuszczeni zostaną do Biura Kierownika Urzędu. Spałacyzowany Urzędas wewnątrz siedziby (czyli ja) zajmie się dopasowywaniem treści wniosku do odpowiedniego Zakresu Zainteresowania Pałacologicznego. Następnie, petenci wpuszczeni zostaną do Biura Wydziału, gdzie wydana zostanie stosowna anekdota oraz ekscytujące poświadczenie potwierdzające wydanie anegdoty.

Wnętrze biura dekorować będzie scenografia pochodząca z epicznego wideo-performansu holenderskiego artysty Aernouta Mika p.t. Communitas, realizowanego na zamówienie II edycji festiwalu Warszawa Centralna “Migracje”, który odbędzie się w Teatrze Dramatycznym w październiku.

Poniżej zdjęcie z planu Communitas, autorstwa Floriana Brauna.

Po tym anegdotyczno-urzędniczym wydarzeniu, zapraszam na festyn urbanistyczno-konsultacyjny, czyli publiczna debata na temat nowego projektu Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego dla okolicy Pałacu Kultury, wyłożonego dopiero przed paroma dniami!

Obecna ekipa w ratuszu wyraża nadzieje, że tym razem kreski i numerki z rysunków planistycznych naprawdę przeobrażą się w tętniące życiem centrum miasta. Zachęcam jak najogromniejsze rzesze warszawiaków aby przybyli na tą mega-urbanogadaninę. Pod hasłem “Guerrilla Archigadanina”, Archigadaniny obejmują nieoficjalny patronat nad tym epokowym wydarzeniem.

Zapraszam od 16 do Sali Rudniewa na IV piętrze Pałacu Kultury!

HASTA LA KOPARKA SIEMPRE!

KOMISJA 28

Co najmniej raz na kilka lat, politycznie nie-apatyczni mieszkańcy z okolic Pałacu Kultury zmuszeni są do tego, żeby przekroczyć próg swojego lokalnego Stalinowskiego Molocha. Od wielu dekad, w bocznym holu Pałacu Młodzieży mieści się Obwodowa Komisja Wyborcza Nr 28.             Na co dzień napchana wesołymi bachorami sala w Pałacu Młodzieży przybrała wyniosłości.           Paweł Kozak głosował w Natolinie ale bardzo mu się spodobałą aura komisji PKiNowej. Przyjechał tu z koleżankami spoza Warszawy które wyrobiły sobie zaświadczenia pozwalające na eks-terytorialne głosowanie. Żartował, że następnym razem zrobi to samo co znajome tylko po to, żeby móc wypełnić swój demokratyczny obowiązek na Placu Defilad.
Dwie z Pań z komisji wyborczej (te w lewej części zdjęcia) tryskały entuzjazmem do PKiNu. Wychwalały od 55 lat niezawodną klimatyzację Pałacu, narzekały na brak postępu w zagospadarowaniu architektonicznym okolicy Pałacu i potępiały wszelkie propozycje wyburzenia lub zwalczania PKiN.  Na co dzień, spektakularny orzeł wyborczy, flagi oraz reszta symbolicznego wyposażenia komisji siedzi w magazynach w podziemiach Pałacu Kultury. Większość sprzętu jest oryginalna, pochodzi z pierwszych lat istnienia Pałacu. Na orle zmieniano tylko koronę oraz gwiadzki, oczywiście po 1989 roku. Postaram się dowiedzieć jakie były wyniki z socrealistycznej komisji. Kto tu głosował? Na kogo? Podobało się?       Więcej zdjęć z Komisji 28: http://blog.zw.com.pl/zabytki/

PAŁAC MATRYMONIALNY

Na początku rytm wydarzeń przebiegał spokojnie. Maciek Chudkiewicz i Kasia Szurobura zaprosili znajomych (wraz z niezbędnym fotografem, filmowcem oraz antropologiem) na ślub do Kościoła Wszystkich Świętych na Placu Grzybowskim. Nie poinformowali jednak swoich gości gdzie odbędzie się wesele…          Estetyka zaproszenia na ślub sprowokowała okazjonalne plotki…        …spotęgowane sposobem przetransportowania towarzystwa ze świątyni na wesele, w stylu pochodu pierwszomajowego z rewolucyjnymi transparentami.   Okazało się, że wśród znajomych Maćka i Kasi (wielu z nich pracujących w niezbyt przychylnym PRLowi “Tygodniku Solidarność”) przeważają zwolennicy wyburzenia lub zasłonięcia Pałacu Kultury. Nowożeńcy, będący wielkimi fanami PKiNu, byli bardzo ciekawi jak ich goście zareagują na niespodziankę – nie ukrywali przed badającym ich antropologiem obawy o negatywne reakcje. Jednak, jak poniższe zdjęcia dowodzą, ich lęk nie był uzasadniony. Zabawa zlokalizowana w obfitej Sali Broniewskiego na czwartym piętrze i wyposażona kulinarnie-alkoholowo w najbardziej luksusowym wydaniu stylu “jak za Gierka”, trwała w namiętnym trybie do czwartej nad ranem…
           Serdeczne pałacologiczne gratulacje dla Maćka i Kasi!

Pałacowe wesela odbywają się od czasu do czasu, częściej jednak PKiN jest świadkiem oświadczyn lub zwykłych randek – zazwyczaj na Trzydziestym Piętrze. Czy któryś z czytelników przypomina sobie mniej lub bardziej udane romantyczne epizody z udziałem Pałacu Kultury?

Więcej zdjęc z wesela na Blogu Uwaga! Zabytek:            http://blog.zw.com.pl/zabytki/category/palac-na-podgladzie/

PAŁACOKONKURS! WERSJA BETA

Kto się zna na Pałacu?

Oto pierwszy z serii Pałacokonkursów. Poniżej przedstawiam dziesięć zdjęć rozmaitych zakamarków w Pałacu Kultury. Ile znacie i które umiecie zidentyfikować?

Uwaga! Pierwszy konkurs jest próbny – Proszę o otwarte odpowiedzi drogą blogowych komentarzy. Następny konkurs będzie bardziej rygorystyczny! Odpowiedzi trzeba będzie przesyłać mailem, żeby każdy miał równe szanse - a zwycięskiemu Pałacokujonowi stawię kawę w Kulturalnej!   

                                                                                                       1 

2

3

4

5

6

7

8

9

10

Czekam z niecierpliwością na demonstracje Pałacowiedzy!

PIWNICE: CHRZCIELNICA I GOŁĘBIE

-2 poziom piwnic, jedenaście metrów pod ziemią. Ślady nieludzkich mieszkańców Pałacu natężają się w okolicy ciężkich metalowych drzwi…

A za nimi rzadko uczęszczana, ciemna komnata.

Pracownicy pałacowi kilka lat temu przetarli porządne przejście wśród tajemniczych przedmiotów wypełniających każdy skrawek przestrzeni.

Lampy sodowe na suficie nabierają mocy i powoli wyłaniają się kszałty. O stertę kamieni opiera się gigantyczny order krzyża grunwaldzkiego…                Gipsowe gołębie pokoju sąsiadują z czymś, co wygląda jak chrzcielnica…

Zaraz obok marmurowy las…

Drewno i brąz, zasłużone dla Warszawy…

A wśrod tych siermiężnych przedmiotów, w drewnianym pudełku znajdujemy delikatnie ceramiczne ozdobienia…

 

Czy ktoś z czytelników dalej może nas oświecić? Co jeszcze wiadomo o tym gromadzkisku historycznych gratów? I co z tym wszystkim teraz zrobić?

SEDNO PIĘKNA

W mrocznym korytarzu na ścianie wisi strzałka. Dokąd prowadzi?                              Otóż przedstawiam mało znaną, dostojną salę na szóstym piętrze Pałacu Kultury. W tych mistrzowsko urządzonych wnętrzach, stołeczne Biuro Architektury prezentuje Miejscowe Plany Zagospodarowania Przestrzennego, różnorodne inicjatywy oraz wszelkie inne swe pomysły.                                                                                                   Przy jednej ścianie zamierzenia inwestycyjne schludnie wiszą…                                               …a w jednym rogu niegdyś aktualna wizja przyszłego miasta triumfalnie z makulatury wyrasta…                              Jak widać jasnowidzący makieterzy nawet dziurawy dach Złotych Tarasów przewidzieli…                                  
Być może powyższe komentarze są powierzchowne i wulgarne. Być może z brzydkich wnętrz urzędników wniosków wyciągać nie powinniśmy. Być może ratuszowi architekci mają ważniejsze zadania niż aranżacja własnego otoczenia. A być może nie. Czy ta jedna sala na szóstym piętrze Pałacu Kultury nie jest wymownym objawem głęboko zakorzenionej degrengolady przestrzeni zabudowanej Warszawy jak i świadomości oraz nieświadomości jej decydentów estetycznych?

OSWAJANIE PIWNIC

Ogólnopolski Związek Zawodowy Strażników Miejskich oprowadzał niedawno swoich członków po Warszawie. Bardzo zależało strażnikom na wgląd do legendarnych piwnic pałacowych, gdzie mieli nadzieje odkryć ślady po tajnych lub/i zagubionych schronach atomowych, tunelach wiodących do Domu Partii, awaryjnej linii kolejowej do Moskwy lub szkieletach budowniczych wmurowanych w fundamenty.Wykorzystam ciekawość strażników jako okazje do pierwszego pałacologicznego wglądu do piwnic, tym razem ograniczając się do poziomu -1 (z dwóch). Wycieczkowicze zaintrygowali się metodami używanymi przez podziemnych pracowników Zarządu Pałacu aby oswoić tą ciemną i bezokienną przestrzeń.                                                                                                  
                      

Oto lekko choinkowaty rurociąg...

                                              ... oraz uczłowieczone maszyny sterownicze w imponującej lecz szarej i przytłaczającej pałacowej dyspozytorni. Seks sąsiaduje z wiarą...

Opuszczonych peronów lub wrot do piekielnego grobowiska stalinizmu jednak nie odnaleźliśmy. Jakie inne mity lub opowiadania słyszeliście Wy na temat piwnic PKiNu?